روان‌کننده‌های معمولی (کاهنده آب):

این دسته از روان‌کننده‌ها با کاهش نیاز به آب در مخلوط بتن، به افزایش اسلامپ (روانی) آن کمک می‌کنند. اسلامپ بالا به معنای سهولت در بتن‌ریزی، پر کردن کامل قالب‌ها و کاهش احتمال ایجاد حفره و ترک در بتن نهایی است. معمولاً میزان کاهش آب در این نوع روان‌کننده‌ها بین 5 تا 10 درصد است.

فوق روان‌کننده‌ها (کاهنده آب با عملکرد بالا):
فوق روان‌کننده‌ها نسل پیشرفته‌تری از روان‌کننده‌های معمولی هستند. این مواد با استفاده از مکانیزم‌های شیمیایی پیچیده، قادر به کاهش آب در مخلوط بتن تا 25 درصد یا بیشتر هستند. این کاهش قابل توجه آب، منجر به تولید بتنی بسیار روان و قابل تراکم می‌شود که در موارد زیر کاربرد دارد:

  • بتن‌ریزی در مقاطع باریک و با میلگردهای متراکم: روانی بالای بتن به پر کردن کامل فضای بین میلگردها و دستیابی به یکپارچگی مطلوب کمک می‌کند.
  • بتن‌ریزی در زیر آب: خاصیت چسبندگی فوق‌العاده این مواد مانع از جداشدگی اجزای بتن در محیط آبی می‌شود.
  • کاهش نیاز به ویبره زدن: روانی بالای بتن نیاز به ویبره زدن را کاهش می‌دهد و از ایجاد حباب‌های هوا و آسیب به بتن تازه جلوگیری می‌کند.

ابر روان‌کننده‌ها (قدرتمندترین نسل روان‌کننده‌ها):
این نوع از روان کننده‌ بتن جدیدترین و قوی‌ترین انواع موجود هستند که می‌توانند آب را تا 40 درصد یا بیشتر کاهش دهند. این ویژگی‌ها امکان تولید بتنی فوق روان و خودتراکم را فراهم می‌آورد. بتن خودتراکم بدون نیاز به ویبره کردن به طور کامل در قالب پخش و متراکم می‌شود. این ویژگی‌ها ابر روان‌کننده‌ها را به گزینه‌ای ایده‌آل برای:

  • ساخت قطعات بتنی با هندسه پیچیده: روانی فوق‌العاده این بتن امکان بتن‌ریزی در قالب‌های با اشکال پیچیده را فراهم می‌کند.
  • افزایش مقاومت و دوام بتن: کاهش آب در مخلوط بتن به کاهش تخلخل و افزایش مقاومت و دوام نهایی آن منجر می‌شود.
  • کاهش هزینه‌های اجرا: سهولت در بتن‌ریزی و حذف فرآیند ویبره زدن، زمان و هزینه‌های اجرا را کاهش می‌دهد.

تفاوت‌های کلیدی بین انواع روان‌کننده‌های بتن:
انتخاب نوع مناسب روان‌کننده بستگی به نیازهای خاص پروژه دارد. در جدول زیر به تفاوت‌های کلیدی این سه دسته اشاره شده است:

| ویژگی | روان‌کننده معمولی | فوق روان‌کننده | ابر روان‌کننده | |---------------------|-------------------|------------------------|------------------------| | میزان کاهش آب | 5 تا 10% | 15 تا 30% یا بیشتر | 30 تا 40% یا بیشتر | | اسلامپ نهایی بتن | افزایش متوسط | افزایش قابل توجه | فوق‌العاده روان (خودتراکم) | | کاربردها | بتن‌ریزی معمولی | بتن‌ریزی در مقاطع باریک، زیر آب، کاهش نیاز به ویبره | قطعات با هندسه پیچیده، بتن خودتراکم، افزایش دوام | | هزینه | پایین‌تر | بالاتر | بالاترین |

انواع روان‌کننده بر اساس پایه شیمیایی:
روان‌کننده‌ها همچنین بر اساس ترکیب شیمیایی به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند:

  • روان‌کننده‌های کربوکسیلاتی: پرکاربردترین نوع، که بدون تأثیر منفی بر زمان گیرش، موجب روان شدن بتن می‌شود.
  • روان‌کننده‌های نفتالینی: قدیمی‌تر و با کارایی پایین‌تر نسبت به نوع کربوکسیلاتی.
  • روان‌کننده‌های لیگنوسولفاتی: عمدتاً در بتن‌ریزی حجیم و برای به تأخیر انداختن گیرش بتن استفاده می‌شوند.

نکات مهم در انتخاب روان‌کننده بتن:
برای انتخاب مناسب، به نکات زیر توجه کنید: